 Son Yemek
Leonardo da Vinci'nin bir diğer ünlü tablosu |
Son Akşams Yemeği ya da Son Yemek (İngilizce: ''The Last Supper'', İtalyanca: ''Il Cenacolo or L'Ultima Cena''), 15. yüzyılda
Milano'da
Leonardo da Vinci tarafından, Duke Lodovico Sforza'nın isteği üzerine yapılmış fresktir.
Hristiyan inanışına göre,
İsa Mesih'in
Romalı askerlerce tutuklanmasından bir gün önce (
Passah Günü öncesi)
Havarileriyle yediği son akşam yemeğini ifade eder.
Bu yemek sırasında yaptığı konuşmanın uzunca anlatıldığı
Yuhanna Kitabı'nda İsa Mesih onlara, kendisi aralarından ayrıldıktan sonra gelecek olan
Paraklit'le teselli bulmalarını söyler. Son Akşam Yemeği,
Rönesans ressamlarınca çokca işlenen bir konu olmuştur. Bu eserlerin içinde en bilineni
Leonardo da Vinci'nin yaptığı resimdir.
Resim,
Milano yakınlarındaki
Santa Maria Dele Grazie'nin duvarına yapılmış ve bu gün oldukça yıpranmıştır.
Leonardo'nun
Mona Lisa'dan sonra en ünlü eseridir.
Son Akşam Yemeği'te
İsa ve Havarileri
Kutsal Kase'den şarap içiyorlar ve ekmek yiyorlardı. Ancak resimde kase ve şaraplı ekmek görülmemesi
Hıristiyan dünyasında yıllardır tartışma konusu olmuştur.
Resmin kurgusu büyük bir anakronizm sorununu içinde barındırır. Yaşadığı tarih itibarı ile İsa Paygamber ve havarilerinin, masada oturarak yemek yemeleri mümkün değildir. Masa etrafına konulan sandalyeler ve bu düzenekte yemek yeme çok sonraki zamanlarda yerleşmiş bir gelenektir.
Bu makale, online kullanıcı topluluğu tarafından oluşturulan ve düzenlenen özgür ansiklopedi projesi Wikipedia'nın Türkçe versiyonu
Vikipedi'deki Son Yemek maddesinden kopyalanmıştır. Bu makale,
GNU Özgür Belgeleme Lisansı ilkeleri kapsamında özgürce kullanılabilir.
