Jeremy Bentham (15 Þubat, 1748–6 Haziran, 1832) tarihleri arasýnda yaþamýþ Ýngiliz düþünür. Faydacýlýðýn kurucusu olarak bilinir. Temel eserleri: An Introduction to the Principles of Morals and Legislation [Ahlâk ve Yasamanýn Ýlkelerine Giriþ]. Deontology [Deontoloji] ve Science of Morality [Ahlâk Bilimi]; A Fragment on Government [Ýdare Üzenine Bir Çalýþma], The Rationale of Reward (Ödülün Mantýðý). ...

Jeremy Bentham ( 15 Þubat, 1748– 6 Haziran, 1832) tarihleri arasýnda yaþamýþ Ýngiliz düþünür. Faydacýlýðýn kurucusu olarak bilinir.

Temel eserleri: An Introduction to the Principles of Morals and Legislation Ahlâk ve Yasamanýn Ýlkelerine Giriþ. Deontology Deontoloji ve Science of Morality Ahlâk Bilimi; A Fragment on Government Ýdare Üzenine Bir Çalýþma, The Rationale of Reward (Ödülün Mantýðý).

Siyaset felsefesi: Siyaset felsefesini etik görüþüne dayandýrmak isteyen Bentham, diðer bir deyiþle kiþinin kendisine dönük hazlarla, dýþa dönük hazlar arasýnda bir ayýrým yapmýþtýr. Bunlardan binincileri salt hazla ve kiþinin kendi mutluluðuyla ilgili iken, ikincileri bir iyilik ifadesi olup, baþkalarýnýn mutluluðuyla iliþkilidir. Bireysel mutlulukla en yüksek sayýda insanýn mutluluðunun bir ve ayný olmadýðýnýn fazlasýyla farkýnda olan Bentham, bencillikle toplumun iyiliði veya en yüksek sayýda insanýn mutluluðu arasýndaki uçurumun aþýlabilmesi için, iki araçtan faydalanmaya çalýþmýþtýr.

Bu araçlardan birincisi, eðitimdir. Ona göre, insanlar eðitim sayesinde zihinsel melekelerin ve yeterliliklerini arttýrýr, kendile­rini tam olarak gerçekleþtirebilmenin yollarýný öðrenir ve böylelikle de, bir kiþinin akýlcý yollarla elde ettiði mutluluðun baþkalarýna yönelik sevgi ve hayýrseverliði, ötekinin iyiliðini kapsadýðýný anlayabilirler.

Bentham’da bireyin kendisine dönük ilgiyi toplumsal bir ilgiyle tamamlamanýn ikinci yolu kurumsal bir çerçeve yaratmak geçer. Ona göre, insan bencil çýkar ve zorlamalarý bu sayede ve kurumsal bir çerçeve içinde, top­lum için yararlý amaçlara dönüþtürebilir. Liberalizmin en önemli teorisyenlerinden biri olan Bentham, siyaset felsefesinde, yine güçlü bir halk egemenliðinin savunuculuðunu yapmýþ ve söz konusu egemenliðin tek meclisli yasama organýyla temsilini istemiþtir. 0, denetim ve kuvvetler ayrýlýðý ilkesinin tam çalýþan bir demokrasiyi önlemek üzere hazýrlanmýþ aygýtlar olarak deðerlendirirken, din konusunda kuþkucu bir tavýr takýnmýþtýr. Benthama göre, din ilerlemeyi engelleyen özellikle de entellektüel ilerlemeye set çeken bir kurumdur. Da­hasý, o dinin inanmayanlara karþý düþmanlýk uyandýrmak ve bir kast sýnýfý yaratýp beslemek suretiyle, topluma sadece sýkýntý verdiðini düþünür. Ýhtiyaç duyulan þey, dini hoþgörüdür ve bunu saðlayacak tek þey de, bilinemezci bir kuþkuculuktur. Öte yandan, dine çoðunluk yararcý bir açýdan bakan Bentham, onun yararsýz olduðunu söylemekten de çekinmemiþtir.