A lman fizikçisi (Hamburg 1857-Bonn 1894). Bir senatörün oðluydu. Meslek seçiminde, önce mühendislik ile bilimsel araþtýrma arasýnda bocaladý, sonunda bilimsel araþtýrmayý seçti. Berlin üniversitesi Fizik laboratuvarýnda çalýþtý ve Helmholtz'un dikkatini çekti. Karlsruhe Yüksek Teknik okulunda (1885), sonra Bonn üniversitesinde (1889) profesör oldu.
Hertz, elektromognetik dalgalar üzerindeki çalýþmalarýyla ün kazandý; 1887'de, kendi yaptýðý osilatörle bu dalgalarý elde etti ve yansýma, kýrýlma, giriþim, kýrýným, polarýlma, yayýlma hýzý gibi ýþýðýn bütün niteliklerini taþýdýklarýný gösterdi. Bu çalýþmalar, Maxwell tarafýndan kurulan, ýþýðýn elektromagnetik teorisini kesinlikle doðruladý ve telsiz telgraf doðrudan doðruya bu iki bilginin çalýþmalarýndan doðdu. Ayný yýl Hertz, hýzlý salýnýmlardan yararlanarak yalýtkanýn indüklemedeki rolünü gösterdi ve rezonatörün kývýlcým boþalmasý olduðunu görerek fotoelektrik olayýný buldu.
1892'de, ince altýn ve alüminyum tabakalarýndan katot ýþýnlarýný geçirerek, elektronlarýn madde içinden geçebildiklerini gördü. Mekanikle ilgili ilkeleri ölümünden sonra yayýmlandý (1894). Bu konuda Hertz, bütün mekaniði bir tek temel ilkeden, en az etki ilkesinden hareket ederek geliþtirmeye çalýþtý.