thumb|right|220px|Giorgio de Chirico
thumb|right|220px|Bir Sokağın Melankoli ve Gizemi, 1914
Giorgio de Chirico (d.
10 Temmuz 1888 - ö.
20 Kasım 1978), diğer adıyla
Ní©po gerçeküstücü ressam.
Volos,
Yunanistan'da
İtalyan bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi.
Scoulo metafisica sanat hareketinin kurucusudur.
==Hayatı ve Eserleri==
Atina ve
Floransa'da sanat eğitimi aldıktan sonra
1906'da
Münih Güzel Sanatlar Akademisi'ne girdi. Burada
Nietzsche ve
Schopenhauer'in felsefelerini okudu,
Arnold Böcklin ve
Max Klinger'in eserlerini inceledi.
1909 yazında İtalya'ya döndü, önce
Milano, sonra Floransa'ya yerleşti. Bu kentte "fizikötesi şehir meydanı" serilerine başladı. Haziran
1911'de
Paris'e giderken
Turin'de birkaç gün geçirdi. Bu kentin
tonozlar ve piazzalardan oluşan yapısı, "fizikötesi" atmosferi, Chirico'yu çok etkiledi. Paris'te düzenlediği sergiler
Pablo Picasso ve
Guillaume Apollinaire tarafından fark edildi. Yine bu sıralarda resimleri satılmaya başlandı.
I. Dünya Savaşı'nda İtalya'ya döndü. Savaştan sonra eserleri tüm Avrupa'da sergilenmeye başlandı.
1924'te ilk eşi Rus balerin Raysa Gurieviç ile evlendi.
1928'de
New York ve
Londra'da sergiler açtı.
1930'da ömür boyu evli kalacağı ikinci eşi yine Rus olan Isabella Pakszwer Far ile evlendi. Birlikte İtalya'ya yerleştiler.
Chirico, en çok
1909 -
1919 arasındaki "fizikötesi dönem" eserleriyle ve bu eserlerde yarattığı duygu atmosferiyle tanınır. Ressam bu dönemin başında, parlak bir
Akdeniz güneşinde yıkanan şehir manzaralarını konu almıştır, sonlara doğru ise tıkışık depolardaki manken benzeri hibrid figürleri konu etmiştir. Chirico ilerleyen yıllarda metafizik konuları bırakarak daha gerçekçi bir resme yöneldi. Ancak sonraki dönem resimleri metafizik dönemdeki kadar başarılı bulunmadı.
Chirico, 1925'te ''Fiziköteci Hebdomeros'' adlı bir roman yayımladı. Kardeşi Andrea de Chirico da
Alberto Savinio adıyla tanınan bir ressam ve yazardır.
==Etkisi==
Yazar
Guillaume Apollinaire, Chirico'yu övdü ve
gerçeküstücülerle tanıştırdı. Ressam
Yves Tanguy, Chrico'nun bir tablosunu bir resim galerisinde gördüğünde çok etkilendiğini ve - o güne kadar eline fırça almamış olmasına rağmen - resme başlamaya karar verdiğini anlatır. Chirico'dan etkilendiğini belirten diğer sanatçılar arasında
Max Ernst,
Salvador Dalí,
Rení© Magritte, ve
Philip Guston bulunmaktadır. Chrico, gerçeküstücülük akımını derinden etkilemiştir.
İtalyan film yönetmeni
Michelangelo Antonioni da Chirico'dan etkilendiğini belirten sanatçılar arasındadır. Antonioni'nin 1960'lı yıllarda yaptığı filmlerde kamera ıssız veya birbirinden uzak kişilerin bulunduğu kent mekanlarında uzun uzun dolaşır, filmin kahramanları ortada görünmez.
Fotoğraf sanatçısı
Duane Michals'nun eserlerinde de Chirico'nun etkisi görülür.
John Ashbery, Chirico'nun romanı ''Hebdomeros'' için "muhtemelen gerçeküstücü romancılığın en iyi yapıtı" demiştir.
==Kaynakça==
''İngilizce Vikipedi'', Giorgio de Chirico maddesi, 20 Haziran 2007, 18:02 sürümünden tercüme edilmiştir.
.jpg){kind=link}
