...

Bazı memleketlerde evlât edinme ihtiyacının, yasallaştırılması evlenmemiş annenin çocuğuna bakma yeteneksizliği veya isteksizliği sonucunda ortaya çıkar. Ender olarak, bir çocuğun kimsesiz kalması veya evli bir kadından evlilik dışı bir ilişki dolayısıyla dünyaya gelip kadının eşinin bu çocuğu kabul etmemesi gibi değişik durumlarda da evlât edinme gereği ortaya çıkar. Evlât edinme muamelesinin yasal işlemleri, tescil edilmiş bir evlât edinme derneği, bölgesel bir makam veya "üçüncü şahıs" aracıyla olan evlât edinmelerde de, hem istenmeyen çocuğun annesi, hem de müstakbel manevi ebeveyn ile temas kuran ehliyetsiz bir kişi tarafından yürütülür. Resmi bir teşkilât aracıyla evlât edinmenin sayısız yararları vardır, evlenmemiş gebe kadının, çocuğu doğmadan önce bir hekimle konuşarak, dünyaya getireceği bebekle ve bebeğin geleceğiyle ilgili sorunları açıklığa kavuşturması özellikle yararlıdır. Annenin, çocuğun babasıyla hemen evlenmesi söz konusu olmadığı zaman, hekim, annenin çocuğundan ayrılıp ayrılmaması hususunda anneyle tartışmalara girişebilir. Bu konuda sarsılmaz kurallar yoktur, fakat genellikle hekimin dogmatik öğütler vermekten çok karşısındakini dinleyip bilgi vermesi daha iyi olur. Annenin emosyonel sağlığı çok büyük bir önem taşımaktadır. Akıl dengesini belirlerken, aile dışında tatmin edici ilişkiler kurabilme yeteneği ve geleceğiyle ilgili düşüncelerinde gösterdiği gerçekçilik derecesi izlenecek faydalı kılavuzlardır.Müstakbel ebeveyn, evlât edinme talebiyle mahkemeye başvurduğu zaman, yargıç ilgili bir bölgesel yönetim üyesini veya bir görevliyi "veli" tayin eder. Önce, annenin serbestçe rıza gösterdiğini, sonra da talep edilen evlât edinmenin çocuğun menfaatlerine uygun olduğunu saptar. Veli, çocuğun babası farz edilen kişiyi aramakla hiçbir surette sorumlu değildir. Evlât edinme talebini kabul edip etmeme kararı verilirken (mahkemenin böyle bir talebi kabul etmemesi de olağan değildir), velinin sunduğu rapora dayanılır. Bir çocuğun evlât edinilmeye uygun olup olmadığı hususunda hekimin görüşlerine başvurulabilir ve çocuğun annesinin (biliniyorsa ayrıca babasının) sağlık durumları göz önünde tutulur. Hekimden bebeğin sağlığıyla ilgili bir rapor da istenebilir. Son olarak da, hekimden evlât edinmek isteyen çiftle ilgili bir referans bilmesi istenebilir.Çocuğun annesinin sağlık durumunu değerlendirirken, kabataslak bir bilgiden daha fazlasını edinebilmek pek olağan değildir. Bununla birlikte, bebeğe kalıtım yoluyla geçebilecek epilepsi, astım ve diabetes mellitus gibi hastalıkların, bebek için önemli bir tehlike yaratacak nitelikte olmamasını unutmamak gerekir. Entellektüel yönden geri olan bir annenin çocuğunda da aynı gerilik olabilir, ama birtakım akademik iddiaları olmayan bir aile bu çocuğu evlât edinmek istediği zaman, bu husus bir önyargı yaratmamalıdır.Bir çocuğun zekâsını değerlendirerek, büyüdüğü zaman zeki olup olmayacağını önceden kestirmek imkansızdır. Dolayısıyla, evlât edinilmeye uygun olup olmadığını saptamak amacıyla yapılan muayene, yalnızca fizik hastalıkların söz konusu olmadığından ve çocuğun normal bir gelişme gösterdiğinden emin olmak için yapılmalıdır.Halihazırda, İngiltere'deki çocukların % 1 - 2'si evlât edinilmektedir. Özellikle çocuk altı yaşından önce kendisini evlât edinen ailenin yanına verilirse, bunlardan çoğu başarılı olmaktadır. Oysa, evlât edinilen çocuklardaki psikiyatrik bozukluklar incelendiğinde, bozukluk oranının, evlât edinilmemiş gruptaki çocuklara göre iki misli olduğu görülmüştür. Birçok çocuğun kişiliklerini ispat (personal identity) krizleri geçirdikleri adolesans dönemi, evlât edinilmiş bir çocuk için özel problemler getirmektedir. Eğer evlât edinen çift dengeli bir ev yaşantısı sağlayamamış veya çocuğun ebeveyni olmalarına yol açan durumlarla ilgili olarak çocukla aralarında rahat bir anlaşma kurmamışlarsa, bu özellikle güç bir dönemdir.