...
Eskatoloji (
Yunanca έσχατος yani "son" sözcüğünden)
Yunan dili. 3000 yıllık bir geçmişi olan Hint-Avrupa dil ailesine ait bir dildir. Antik Yunanca Klasik Yunan uygarlığının dili olarak kullanılmıştır. Modern Yunanca Antik Yunancadan oldukça farklı olmakla beraber köken olarak ona dayanır. Yunanca, Yunan alfabesi kullanılarak yazılır. Modern Yunanca dünyada, çoğu Yunanistan'da yaşayan yaklaşık 12 milyon kişinin anadilidir.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız.
teoloji (dinbilim) ve
Teoloji sözcük anlamı olarak tanrıbilim demektir. (Yunanca θεος, theos, "Tanrı", + λογος, logos, "bilim"), ilahiyat. Dine ilişkin olgu ve fenomenleri konu alan ve dinle ilgili olarak geniş kapsamlı bir senteze ulaşmayı amaçlayan disiplin. Tanrı’yı ve insan yaşamının anlamını, vahyin verilerine dayanarak inceleyen disiplin.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız.
felsefenin bir bölümüdür. İnsanlığın nihai kaderi veya dünya tarihinin sonuçlandıran olaylar, daha kaba bir tabirle ''dünyanın sonu'' ile ilgilenir.
Birçok
Felsefe, varlık, anlam ve öz sorunlarının eleştirel bir yaklaşımla araştırılmasına ve varılan sonuçların sistemli bir biçimde ortaya konmasına yönelik düşünsel etkinlik. Yokluğa karşıt olarak var olan şey. Oluşa karşıt bir şey olarak, değişmeden aynı kalan gerçeklik. Boşluğa karşıt bir şey olarak, mekanda bir yer işgal eden kalıcı gerçeklik.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız.
din, öğreti veya
Din, insanın kutsal saydığı gerçeklikle ilişkisi; bu ilişkinin çerçevesini oluşturan inançlar, öğretiler, değer yargılan, davranış kuralları, tapınma biçimleri ve kurumsal yapılar. Dinlerin temelini oluşturan kutsal gerçekliğin doğaüstü ya da kişileşmiş bir varlık, bu anlamda bir "tanrı" biçiminde tasarımlanması zorunlu değildir; bu tür bir "tanrı" kavramını bütünüyle ya da büyük ölçüde dışlayan dinler de vardır. Dolayısıyla din kavramı, insanın Tanrı'yla ya da tanrılarla ilişkisinden çok
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız.
kültte dünyanın sonu gelecekte olacak bir olay olarak
kutsal metin,
mit veya
folklörde belirtilir. Daha geniş bir açıdan, eskatoloji
Mesih,
Mesih Çağı,
ahiret ve
ruh gibi konuları da kapsayabilir. Farklı inanışların eskatolojik inançları ve düşünceleri farklı olsa da belli benzerlikler var olabilir.
Eskatoloji dini inançlarda insanlığın son dönemleri ile ilgili öğretileri inceler. Eskatoloji terimi
19. yüzyılda tam olarak kullanılmaya başlandıysa da, eskatoloji düşüncesinin geçmişi çok daha eskilere dayanmaktadır. İlk uygarlıkların mitoslarına baktığımızda Dünya’nın sonu anlamında bir eskatolojiye rastlamayız. Eski mitoslardaki Dünya’nın yaratılışına (cosmogenesis) karşı düşen bir eskatolojinin varlığından söz etmek ancak bir zorlama olabilir. Yaratılışın karşılığı olarak, sürekli tekrarlanan “
Yaratılış” eylemlerinden söz edebiliriz. Aynı şekilde bu tür mitoslarda karşımıza çıkan felaketler (Örneğin Tufan) bir sonu ifade etmekten çok yeni bir başlangıcı ifade etmektdir ki bu da Doğa’nın ritminden çok da uzak değildir. Aynı şeklide Platon’un Timaios dialoğunda anlattığı felaketler de öyledir. Bu da sürekli bir yenilenmeye işaret etmektedir. Aynı şekilde Atlantis de kısmi bir felaket olarak karşımıza çıkmakta ancak Atlantis ile ilgili kısmı bir eskatoloji göze çarpmaktadır.
Bizin bugün anladığımız anlamda eskatolojiye tam olarak Yahudi düşüncesinde rastlamaktayız.
Yahudi düşüncesindeki eskatoloji de “Mesih” ve “Tanrı’nın Krallığı” beklentisi ile atbaşı gitmektedir.
Hristiyanlıkta ortaya tam olarak çıkan eskatoloji, İslam’da da en önemli yeri işgal etmektedir. Yahudi-Hristiyan düşüncesinin insanlığa bir şakası olarak kabul edeceğimiz “bin yıllık” dönemler inancı ise bugünkü eskatolojik düşüncenin kaynağında yer almaktadır. Özellikle Hristiyan düşüncesinde Tanah’taki Daniel kitabının sembollerinden etkilenerek yazılan Yuhanna’nın Vahyi bölümü, Hristiyan toplumları, hatta onlardan etkilenen bütün kültleri etkilemiştir.
Lütfen dikkat: Bu sayfada kırmızı ile linklenen ve iki çizgi ile altı çizilen linkler reklamdır. Bu linklere tıklanıldığında başka bir siteye yönlenirsiniz.