Ebu Leheb Peygamber efendimizin amcalarından. Adı Abdüluzza idi. Künyesi Ebü’l-Utbe’dir. Resulullah efendimize çok eziyet edip, kin beslemesi ve alay etmesi sebebiyle “Alev Babası” yani cehennemlik manasına “Ebu Leheb” lakabıyla Ünlü oldu. Bu lakabı Kur’an-ı kerimde zikr edildi.
Resulullah efendimizin amcası olduğu halde Müslüman olmadı. Müslümanların büyük düşmanıydı. Kimsenin Müslüman olmaması için gece-gündüz uğraşırdı. Resulullah dünyaya geldiği sabah cariyesi Süveybe; “Kardeşin Abdullah’ın oğlu oldu.” diyerek kendisine müjde getirince sevinerek; “Ona süt vermek şartıyla seni azad ettim.” demişti. Böylece Resulullah’ın ilk süt annesi Süveybe oldu. Bunun için Ebu Leheb’in azabı her Mevlid gecesinde biraz hafiflemektedir. Mevlid gecesine sevinen, o geceye kıymet veren müminlere pekçok sevap verileceği buradan anlaşılır.
Ebu Leheb, Resulullah’a olan düşmanlığını hiçbir zaman bırakmadı. Resulullah sallallahü aleyhi ve sellem Kur’an-ı kerimi okuyarak rast geldiği kimseleri Müslüman olmaya çağırırken, o arkasından dolaşır; “Sakın O’na aldanmayınız, sözüne inanmayınız.” derdi. Resulullah efendimizin yakın komşusu olduğu için, her sabah Hane-i Saadetin önüne ve yoluna çalılar ve dikenler yığarak eziyyet verirdi. Karısı Ümmü Cemil, Ebu Süfyan’ın kız kardeşiydi. Kocası gibi o da eli ve dili ile çok eziyet ederdi. Ebu Leheb’in iki oğlu Utbe ve Uteybe de ana-babası gibi kafir ve Resulullah’ın büyük düşmanı idiler.
Resulullah efendimiz insanları Cehennem azabı ile korkutarak dine çağırmaya memur olunca, Safa tepesine çıktı. Mekkelileri toplayarak; “Şu dağın arkasında düşman var, size hücum edecek desem inanır mısınız?” buyurduğunda, hepsi; “Evet!” dediler. Peygamberimiz; “Öyle ise, sizi başınıza gelecek olan Kıyamet gününün azabı ile korkutmak için Rabbimden emir aldım, iman ediniz!” buyurdu. Orada bulunan Ebu Leheb çok kızdı, ağzını bozdu ve; “Bizi bunun için mi çağırdın?” diyerek azarladı. Çirkin sözler söyledi. Bu esnada azab göreceğini bildiren Tebbet suresi nazil oldu. Zevcesine bu surede odun, diken hamalı denildi. Resulullah’ın kerimelerinden Rukiyye, Utbe’ye; Ümmü Gülsüm de Uteybe’ye nikahlanmış, fakat düğünleri yapılmamıştı. Ebu Leheb, Peygamber efendimizin geçim yükünü ağırlaştırmak için oğullarına boşamalarını emretti, onlar da boşadı. Orada bulunan Uteybe haini, yalnız boşamakla kalmayıp, Resulullah’a gelip; “Senin dinine inanmıyorum, seni sevmiyorum, sen de beni sevmezsin, onun için kızını boşadım.” diyerek Resulullah’ın üzerine hücum etti. Mübarek yakasından çekti, gömleğini yırttı. Efendimiz; “Ya Rabbi! Buna canavarlarından birini musallat et.” diye dua buyurdu. Cenab-ı Hak, Habib-i ekremin duasını kabul etti. Nice bir zaman sonra Uteybe Şam’a giderken Zerka denilen bir yerde, bir aslan gelip onu parçaladı.
Ebu Leheb, bütün ömrünü kin ve düşmanlıkla geçirdi. Hicretin ikinci yılı, Bedr Harbindeki müşriklerin yenilgisini görüp kahroldu. Dünya başına yıkıldı. Yedi gün sonra “adese” denilen bulaşıcı çiçek hastalığından öldü. Kimse yanına yaklaşamayıp, koktu. Ebu Leheb’in kızkardeşi Atike, Bedr Harbinden birkaç gün önce korkunç bir rüya görüp bir felaket gelecek demişlerdi. Ebu Leheb bu yüzden Bedr muharebesine katılmadı, parayla Ebu Cehl’in kardeşi as bin Hişam’ı kendi yerine gönderdi.
Kaynak: Rehber Ansiklopedisi
