Akmeizm veya Şairler loncası
Nikolay Gumilyov ve
Sergey Gorodetsky'in liderliğinde
1910'da Rusya'da ortaya çıkan geçici bir şiirsel okuldu. Terim,
Yunanca bir kelime olan
acme'den türetilerek "İnsanın en iyi çağı" olarak uyduruldu.
Akmeist hareket ilk olarak
Mikhail Kuzmin'in "Güzelliğe Dair Açıklama" isimli denemesinde ortaya atıldı.Akmeistler
Bely ve
Ivanov gibi Rus simgeci şairleri tarafından yayılan "
Dionysos çılgınlığı"nı
Apollo'nun kusursuzluğu ile karşılaştırdı. Bu yüzden dergilerinin ismi Apollo'dur.
1913'de yayımlanan ''"Akmeizmin sabahı"'' isimli manifestoda
Osip Mandelstam hareketi ''"Dünya kültürü için bir özlem"'' olarak tanımladı. Modernizmin
neo-klasik formunun başlıca şartının ''şiirsel sanat ve kültürel devamlılık'' olduğuna inanan bu şairler
Alexander Pope,
Theophile Gautier,
Rudyard Kipling,
Innokentiy Annensky ve onların öncüleri olan arasında
Parnasçı şairlere önem verdi.
Bu okulun en büyük şairleri Nikolay Gumilyov,
Anna Akhmatova, Mikhail Kuzmin, Osip Mandelstam ve
Georgiy Ivanov'u kapsar. Grup başlangıçta,
St. Petersburg'da ünlü yazarlar ve şairlerin toplanma yeri olan 'The Stray Dog Cafe''de toplanıyordu. Mandelstam'ın toplama şiirlerinden oluşmuş Stone'un hareketin en iyi başarısı olduğu düşünülür.
Bu makale, online kullanıcı topluluğu tarafından oluşturulan ve düzenlenen özgür ansiklopedi projesi Wikipedia'nın Türkçe versiyonu
Vikipedi'deki Akmeizm maddesinden kopyalanmıştır. Bu makale,
GNU Özgür Belgeleme Lisansı ilkeleri kapsamında özgürce kullanılabilir.
